close
تبلیغات در اینترنت
محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در زمان پدر (عليه السلام)
» مصباح الهدی
» -
» از چه زمانى، عدّه اى به دروغ، ادعاى مهدويّت كردند؟
» آيا پديد آمدن مدعيان مهدويت از آثار سوء اعتقاد به مهدويت است؟
» طبق معتقدات شيعه مهدى منتظر كه در آخر الزمان ظهور مى كند كيست؟
» مهدویت و آخرالزمان
» پرسش شما، پاسخ موعود
» نگاهي گذرا به فضيلت انتظار
» انواع ديدار
» آثار شناخت و اعتقاد به امام زمان عليه السلام
ورود اعضای سایت
نام کاربری :
رمز عبور :

آمار سایت
» آمار کاربران
» افراد آنلاین : 1
» اعضای آنلاین : 0
» تعداد اعضا : 0

» عضو شوید
» ارسال کلمه عبور


» آمار مطالب
» کل مطالب : 53
» کل نظرات : 16

» آمار بازدید
» بازدید امروز : 15 نفر
» باردید دیروز : 1 نفر
» ورودی امروز گوگل : 0
» ورودی گوگل دیروز : 0
» بازدید هفته : 18 نفر
» بازدید ماه : 30 نفر
» بازدید سال : 70 نفر
» بازدید کلی : 5,145 نفر
دیگر امکانات
خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
پیوندهای وبگاه
آرشیو مطالب
موضوعات مطالب
ثامن تم؛مرجع قالب و ابزار مذهبی وبلاگ و سایت
محل زندگي حضرت مهدي (عليه السلام) در زمان پدر (عليه السلام)
+ نویسنده رضا در سه شنبه 06 بهمن 1394 | نظرات()
1. دوران زندگي با امام عسکري(عليه السلام) (255ـ260ق)
شکي نيست که آن امام همام، در شهر سامرا و در خانه پدر ارجمند خود امام حسن عسکري(عليه السلام) ديده به جهان گشود و تا پايان عمر شريف پدر خود در کنار آن حضرت مي‌زيست.
اين دوره ـ بنابر ديدگاه مشهورـ از هنگام ولادت حضرت (نيمه شعبان سال 255ق) آغاز و تا رحلت امام عسکري(عليه السلام) (هشتم ربيع الاول سال 260ق) پايان يافت.
افزون بر نقل موثق تاريخي، افرادي نيز از اين حادثه بزرگ پرده برداشته‌اند:
شيخ صدوق در کتاب شريف کمال الدين و تمام النعمة که يکي از مهم‌ترين کتاب‌هاي نگاشته، شده در موضوع مهدويّت است، داستان ولادت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) را به صورت مفصل ذکر کرده است.2 اين روايت، از مهم‌ترين روايات درباره ولادت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) است و به روشني دلالت دارد که حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) در خانه امام عسکري(عليه السلام) در سامرا ديده به جهان گشود.
از سوي ديگر، رواياتي نيز حکايت از که در اين دوره حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) با صلاحديد امام عسکري(عليه السلام) براي افرادي ويژه نمايان مي‌شد واين اتفاق در سامرا و در جوار پدر بزرگوارش صورت مي‌گرفت.
«ضوء ابن علي» از مردي از اهل فارس که نامش را برده است نقل مي‌کند:
به سامرا آمدم و بر در خانه امام حسن عسکري(عليه السلام) ملازم شدم. حضرت مرا طلبيد. وارد شدم و سلام عرض کردم. فرمود: «براي چه آمده اي؟» عرض کردم: «براي اشتياقي که به شما داشتم». فرمود: «پس دربان ما باش». من همراه خادمان، در خانه حضرت بودم، گاهي مي‌رفتم. هر چه احتياج داشتند از بازار مي‌خريدم و زماني که مردها در خانه بودند، بدون اجازه وارد مي‌شدم.
روزي ]بدون اجازه[ بر حضرت وارد شدم و او در اتاق مردها بود. ناگاه در اتاق حرکت كرد و صدايي شنيدم؛ پس فرياد زد: «بايست، حرکت مکن». من جرأت در آمدن و بيرون رفتن نداشتم؛ پس کنيزي که چيز سرپوشيده‌اي همراه داشت. از نزدم گذشت. آن‌گاه مرا صدا زد که درآي. وارد شدم. کنيز را هم صدا زد. کنيز نزد حضرت باز گشت. حضرت به او فرمود: «از آنچه همراه داري روپوش بردار». کنيز از روي کودکي سفيد و نيکو روي پرده‌برداشت و خود حضرت روي شکم کودک را باز کرد. ديدم مويي سبز که به سياهي آميخته بود از زير گلو تا نافش روييده است. پس فرمود: «اين است صاحب شما» و به کنيز امر فرمود که او را ببرد. پس من آن کودک را نديدم، تا امام عسکري(عليه السلام) وفات کرد.3
نه فقط بستگان نزديک و خدمتگزاران بيت امامت، آن حضرت را در سامرا و در خانه امام عسکري(عليه السلام) ديده‌اند که بسياري از ياران و برگزيدگان اصحاب امام به شرف ديدار آن جمال چون آفتاب نايل شده‌اند كه همگي از زندگي امام مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) در کنار پدر در سامرا حكايت دارد.
«يعقوب بن منقوش» گويد:
بر امام عسکري(عليه السلام) وارد شدم و او بر سکويي در سرا نشسته بود و سمت راست او اتاقي بود که پرده‌هاي آن آويخته بود. گفتم: «‌اي آقاي من! صاحب الامر کيست؟» فرمود: «پرده را بردار». پرده را بالا زدم؛ پسر بچه‌اي به قامت پنج وجب بيرون آمد، با پيشاني درخشان و رويي سپيد و چشماني درافشان و دو کتف ستبر و دو زانوي برگشته. خالي بر گونه راستش و گيسواني بر سرش بود. آمد و بر زانوي پدرش ابو محمد نشست. آن‌گاه به من فرمود: «اين، صاحب شما است». سپس امام بدو فرمود: «پسرم! تا هنگام معلوم داخل شو». داخل اتاق شد و من بدو مي‌نگريستم. پس به من فرمود: «يعقوب! به داخل اتاق برو و ببين آن‌جا کيست». من داخل شدم اما کسي را نديدم.4 
همچنين «احمد بن اسحاق» نقل کرده حضرت را در سامرا ديده است.5
بنابراين روايات و ده‌ها روايت ديگر، ترديدي نخواهد ماند بر اين که حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) در طول حيات امام عسکري(عليه السلام) همراه آن حضرت و در شهر سامرا مسکن و مأوا داشته‌است. اگرچه در اين دوران نيز پنهاني زندگي مي‌کرده است، عدة فراواني از نزديکان و شيعيان آن حضرت را ديده‌اند.
يادآوري اين نكته است که برخي محققان، احتمال فراواني داده‌اند آن حضرت بخش عمدة دوران کودکي خود را در مدينه گذرانده باشد. ايشان با استناد به روايت مسعودي، مبني بر اين که امام عسکري(عليه السلام) در سال 259ق از حديث مادر خود درخواست کرد به حج مشرف شود و براي حفظ جان فرزندش وي را به همراه ببرد، ديدگاه يادشده را بيان نموده، اضافه کرده‌اند:
به نظر مي‌رسد آنان پس از برگزاري مناسک حج به مدينه عزيمت کرده باشند و آن را محل اختفاي امام دوازدهم قرار داده‌اند.
اين نويسنده وي افزون بر نقل يادشده، دليل‌هاي ديدگاه خود را چنين بيان کرده است:

1. ترس امام عسکري(عليه السلام)بر جان فرزند خود؛
2. رواياتي که محل آن حضرت را پس از رحلت پدر، مدينه دانسته است؛
3. رواياتي که ظهور حضرت را در مکه دانسته است؛
4. رواياتي که حکايت دارد هر سال حضرت مهدي در موسم حج به مکه مي‌رود.6

به نظر مي‌رسد هيچ يک از دليل‌هاي ياد شده قابل پذيرش نيست.
اما دليل نخست؛ با توجه به اين که اين رخداد طبق نقل ياد شده در چهار سالگي حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) بوده و آن حضرت چهار سال در حمايت پدر بزرگوار بدون هيچ اتفاق تغييري در شرايط زندگي كرده است، لزومي نداشته است آن حضرت اين حمايت جدّي را از دست بدهد. افزون بر آن، اين‌که امام عسکري(عليه السلام) به مناسبت‌هاي مختلف، فرزند خود را به افراد مورد اطمينان نشان مي‌داد، تا پس از وي مشکل چنداني پيش نيايد و اين، با دور کردن حضرت از خود سازگاري ندارد.
ديگر اين که از برخي روايات استفاده مي‌شود آن حضرت، حتي در دوران پدر به صورت معجزه‌آسا پنهان مي‌شد7 و اين، با نگراني امام عسکري(عليه السلام) منافات دارد. سرانجام، اين‌که رواياتي حکايت از نماز‌خواندن آن حضرت بر پيکر پدر دارد. البته بازگشت آن حضرت از مدينه پيش از رحلت پدر گزارش نشده است.
اما دليل دوم؛ اين دليل نيز قابل پذيرش نيست؛ چرا که در روايت به روشني بيان شده است آن حضرت پس از رحلت پدر در مدينه خواهد بود، بنابراين رفتن آن حضرت به مدينه پس از رحلت امام عسکري(عليه السلام) اتفاق افتاده است.
دليل سوم نيز اين‌که رواياتي محل ظهور را مکه دانسته است؛ پس حضرت در دوران پدر در مدينه زندگي مي‌کرده است كه كاملاً غير قابل پذيرش است؛ چرا که روايات فراواني سخن از دو غيبت به ميان آورده و به‌ويژه يکي از غيبت‌ها را بسيار طولاني دانسته است. همان‌گونه که گفته خواهد شد، در رواياتي به محل زندگي آن حضرت در اين‌دوره اشاره شده است. علاوه بر آن که محل ظهور مکه دانسته شده است و به حضور آن حضرت در چهارسالگي در مدينه ـ به اين مناسبت ـ ربطي نخواهد داشت.
اما اين که چون در روايات آمده است، حضرت هر سال هنگام مناسک حج به مکه مي‌رود، پس در چهارسالگي به طور حتم در مدينه حضور داشته است، سخني شگفت‌آور است.
همة آنچه ياد شد، مي‌تواند حضور مستمر حضرت را در دوران پدر اثبات كند؛ اگر چه دور از ذهن نيست که در اين مدت، آن حضرت با نظارت پدر به مسافرتي رفته و سپس نزد او بازگشته باشد.

پي نوشت ها:

1. «...لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَی بَلْ‌اي أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَی أَ بِرَضْوَی أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوی عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أَرَی الْخَلْقَ وَ لَا تُرَی...»؛ سيّد بن طاوس, اقبال, ص298.
2. ر.ک: شيخ صدوق(رحمت الله عليه)، کمال الدين وتمام النعمة، ترجمه منصور پهلوان، ج2، ص143.
3. شيخ کليني، کافي، ترجمه سيّد جواد مصطفوي، ج2، ص119.
4. شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص164.
5. همان، ج2، ص80.
6. جاسم حسين، تاريخ سياسی غيبت امام دوازدهم، ص 24؛ و نيز: پورسيّدآقايی و ديگران، تاريخ عصر غيبت، ص 45.
7. ر. ک: شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص164.

نويسنده:رضاقنبری

منابع: 

درسنامه مهدویت2-ص142 تا147





تعداد بازديد : 8
برچسب ها : ,
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبگاه محفوظ و متعلق به مدیر آن می باشد و کپی برداری از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...