close
تبلیغات در اینترنت
پيشينه امامت در خردسالي
» مصباح الهدی
» -
» از چه زمانى، عدّه اى به دروغ، ادعاى مهدويّت كردند؟
» آيا پديد آمدن مدعيان مهدويت از آثار سوء اعتقاد به مهدويت است؟
» طبق معتقدات شيعه مهدى منتظر كه در آخر الزمان ظهور مى كند كيست؟
» مهدویت و آخرالزمان
» پرسش شما، پاسخ موعود
» نگاهي گذرا به فضيلت انتظار
» انواع ديدار
» آثار شناخت و اعتقاد به امام زمان عليه السلام
ورود اعضای سایت
نام کاربری :
رمز عبور :

آمار سایت
» آمار کاربران
» افراد آنلاین : 1
» اعضای آنلاین : 0
» تعداد اعضا : 0

» عضو شوید
» ارسال کلمه عبور


» آمار مطالب
» کل مطالب : 53
» کل نظرات : 16

» آمار بازدید
» بازدید امروز : 8 نفر
» باردید دیروز : 1 نفر
» ورودی امروز گوگل : 0
» ورودی گوگل دیروز : 0
» بازدید هفته : 9 نفر
» بازدید ماه : 13 نفر
» بازدید سال : 269 نفر
» بازدید کلی : 5,290 نفر
دیگر امکانات
خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
پیوندهای وبگاه
آرشیو مطالب
موضوعات مطالب
ثامن تم؛مرجع قالب و ابزار مذهبی وبلاگ و سایت
پيشينه امامت در خردسالي
+ نویسنده رضا در سه شنبه 06 بهمن 1394 | نظرات()
چه احتياجي به اين موضوع داريد؟ اين ابوجعفر است كه او را به جاي خود نشانيده و قائم مقام خود ساخته‏ام و فرمود: ما خانداني هستيم كه خردسالانمان مو به ‏مو از بزرگسالان‏مان ارث مي‏برند.2 
اين روايت بيانگر آن است كه مقام امامت، به كمي و يا زيادي سن ربطي ندارد. 
ابوبصير گويد: خدمت امام صادق رسيدم، در حالي که کودک نابالغي عصاکش من بود. حضرت به من فرمود: 
كَيْفَ أَنْتُمْ إِذَا احْتَجَّ عَلَيْكُمْ بِمِثْلِ سِنِّهِ أَوْ قَالَ سَيَلِي عَلَيْكُمْ بِمِثْلِ سِنِّهِ؛ 
چگونه خواهيد بود زماني که حجت بر شما هم سال اين کودک باشد؟3 ]يا فرمود: همسال اين کودک بر شما ولايت داشته باشد.[4
صفوان بن يحيي گويد: «به امام رضا عرض كردم: پيش از آن‌كه خدا ابو جعفر را به شما ببخشد، درباره جانشين‏تان از شما مي‏پرسيديم و شما مي‏فرموديد؛ خدا به من پسري عنايت مي‏كند. اكنون او را به شما عنايت كرد و چشم ما را روشن نمود. اگر خداي ناخواسته براي شما پيش آمدي كند، به كه ‏بگرويم؟ حضرت با دست اشاره به ابي‏جعفر فرمود كه در برابرش ايستاده بود، عرض كردم: قربانت گردم، اين پسر سه ‏ساله است: فرمود: 
وَ مَا يَضُرُّهُ مِنْ ذَلِكَ فَقَدْ قَامَ عِيسَي بِالْحُجَّةِ وَ هُوَ ابْنُ ثَلَاثِ سِنِينَ؛ 
چه مانعي دارد عيسي سه ساله]کمتر[ بود كه به حجّت قيام كرد.5
اگر چه برخي در برابر اين اراده از خود واکنش‌هاي نامناسبي نشان دادند، امّا کم نبودند انسان‏هاي وارسته‌اي كه در برابر اين خواست الهي، در کمال تواضع سر فروتني و پذيرش فرود ‏آورده، با خشنودي کامل آن را ‏پذيرفتند.
از جملة ايشان علي بن جعفر بن محمد "عموي امام رضا"بود که در برابر امام جواد در نهايت فروتني بر پيروي از ايشان تأکيد مي‌نمود.6 
از اين‌جا بود که پيروان خالص اهل بيت با اين باورمندي ـ كه مقام امامت امري فراتر از محاسبات ظاهري است ـ در امامت امام هادي، با اطمينان بيشتري آن را پذيرفتند. چرا که ايشان نيز در سنّ هشت‌سالگي به امامت رسيد.7
از آن‌جايي که شرايط حاکم بر امامت حضرت مهدي اين روند را به گونه‌اي ديگر رقم زد، ترديدهاي شكننده‌اي را در ذهن شيعه پديد آورده، كار امام حسن عسكري را مشكل ساخت. آن حضرت نه فقط در سن و سالي كمتر از ديگر امامان به امامت رسيد، بلکه به خاطر مصالحي ولادتش نيز پنهاني بود. و تا زمان امامت، جز اندکي، جمال دل آراي او را نديده بودند. 
البته حافظة شيعه‌هاي راستين، آموزه‌هاي پيشوايان معصوم پيشين را که با اقداماتي مناسب، براي اين امر زمينه سازي کرده بودند8، هرگز فراموش نکرده بود.
اين زمينه سازي هر چه به زمان ولادت حضرت مهدي نزديک‌تر مي‌شود، شتاب بيشتري به خود مي‌گرفت، به گونه‌اي که امام عسکري هرگاه موقعيت را مناسب مي‌يافت فرزند خود را معرفي و به جانشيني وي تصريح مي‌نمود. 
کودکان نابغه، انسان‌هايي استثنايي
افزون بر پيامبران و پيشوايان معصوم که به تأييد الهي داراي ويژگي‌هاي خاصي هستند، بين انسان‌هاي معمولي نيز کساني يافت مي‌شوند که داراي نبوغ خاصي هستند که آن‌ها را از ديگران متمايز مي‌کند. 
يکي از پژوهشگران معاصر پس از بيان آيات و روايات، از کودکان نابغه به عنوان مؤيد رخداد فوق ياد کرده، افرادي چون ابو علي سينا، فاضل هندي، توماس يونگ، را فقط نمونه‌اي از اين‌گونه انسان‌ها دانسته است.9
برآيند سخن آن که: امامت مانند نبوّت موهبتي الهي است كه خداي متعال به بندگان برگزيده و شايستة خود بخشيده است و در اين بخشش سن و سال، دخالتي ندارد؛ از اين رو امر پيشوايي در كودكي، نه فقط امري بعيد نيست كه در طول تاريخ ميان پيامبران الهي، سابقه‌اي ديرينه دارد. و كساني كه جهت خرده‌گيري بر پيروان مكتب اهل بيت عصمت و طهارت اين مطلب را دستاويز خود قرار داده‌اند، در بيان پيامبريِ برخي پيامبران و نبوغ برخي بزرگان دين و دانش هيچ ترديدي به خود راه نداده‌اند.

پي نوشت ها:

1. شيخ مفيد, الارشاد, ج2, ص273.
2. شيخ کليني، كافی، ج 1، ص 320، ح 2.
3. به نظر می‌رسد مقصود آن حضرت، امام جواد بوده است. اگر چه می‌تواند اشاره به امامت حضرت مهدی نيز باشد.
4. شيخ کليني، کافی, ج1, (حالات الأئمة فی السن, ح4).
5. همان، ج 1، (باب الاشارة والنّص علي ابي جعفرالثانى).
6. شيخ کليني، كافی، ج 2، ص 322، ح 12.
7. ر.ک: شيخ مفيد, الارشاد, ج2, ص 297.
8. نعماني، الغيبة، ص322, ح1.
9. امينی، ابراهيم، دادگستر جهان، ص123و 124.

نويسنده:رضاقنبری

منابع: 

درسنامه مهدویت2-ص25 تاص28





تعداد بازديد : 8
برچسب ها : ,
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبگاه محفوظ و متعلق به مدیر آن می باشد و کپی برداری از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...