close
تبلیغات در اینترنت
غيبت صغري و نيابت خاص
» مصباح الهدی
» -
» از چه زمانى، عدّه اى به دروغ، ادعاى مهدويّت كردند؟
» آيا پديد آمدن مدعيان مهدويت از آثار سوء اعتقاد به مهدويت است؟
» طبق معتقدات شيعه مهدى منتظر كه در آخر الزمان ظهور مى كند كيست؟
» مهدویت و آخرالزمان
» پرسش شما، پاسخ موعود
» نگاهي گذرا به فضيلت انتظار
» انواع ديدار
» آثار شناخت و اعتقاد به امام زمان عليه السلام
ورود اعضای سایت
نام کاربری :
رمز عبور :

آمار سایت
» آمار کاربران
» افراد آنلاین : 1
» اعضای آنلاین : 0
» تعداد اعضا : 0

» عضو شوید
» ارسال کلمه عبور


» آمار مطالب
» کل مطالب : 53
» کل نظرات : 16

» آمار بازدید
» بازدید امروز : 5 نفر
» باردید دیروز : 2 نفر
» ورودی امروز گوگل : 0
» ورودی گوگل دیروز : 0
» بازدید هفته : 9 نفر
» بازدید ماه : 25 نفر
» بازدید سال : 157 نفر
» بازدید کلی : 5,178 نفر
دیگر امکانات
خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
پیوندهای وبگاه
آرشیو مطالب
موضوعات مطالب
ثامن تم؛مرجع قالب و ابزار مذهبی وبلاگ و سایت
غيبت صغري و نيابت خاص
+ نویسنده رضا در چهارشنبه 07 بهمن 1394 | نظرات()

نيابت خاص

با توجه به ويژگي‌هاي پيشين، روشن مي‌شود يکي از مباحث مهم در اين دوران، بحث نيابت خاص است
در دورة غيبت صغرا، حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) به واسطة چهار نفر نايبان خاص خود با شيعيان در رابطه بود و امور آنان را سر و سامان مي‌داد. اين امور، افزون بر مسايل مالي، شامل مسايل عقيدتي و فقهي نيز مي‏شد.
رابطان ميان آن حضرت و شيعيان، چهار نفر از اصحاب باسابقه و مورد اعتماد امامان پيشين بودند که يکي پس از ديگري اين وظيفه مهم را بر عهده داشتند. آنان، به «نواب خاص» آن حضرت معروفند. اين افراد، با وکيلان حضرت در دورترين نقاط شهرهاي اسلامي در تماس بوده و نامه‏ها و خواسته‏هاي شيعيان را به محضر مقدس او مي‏رساندند و در جواب، توقيعاتي از طرف آن حضرت صادر مي‏شد
نکتة قابل توجه آن که در اين دوره، نه فقط شخص حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) از ديده‏ها پنهان بود، بلکه بيشتر سفراي ايشان نيز به طور ناشناس و بدون آن که جلب توجه کنند، عمل مي‏کردند
نيابت خاص، بدان سان بود كه امام شخص معين و مشخصي را نايب خود قرار دهد و به اسم و خصوصيات، او را معرفي كند؛ همان‌گونه كه پيش از آن امام حسن عسكري(عليه السلام) اين كار را انجام داده و فرمود
اَلعَمْرِي وَاِبنُهُ ثِقَتانِ فَما اَدَّيا اِلَيْكَ عَنّي فَعَنّي يُؤَدِّيانِ وَ ما قالا لَكَ فَعَني يَقُولان؛4 
عمري و پسرش ]= عثمان بن سعيد، نايب اول و محمد بن عثمان، نايب دوم[ مورد اعتماد هستند. هر چه آنان به تو برسانند، از من مي‏رسانند و آنچه به تو بگويند، از جانب من مي‏گويند.
و در جاي ديگر فرمود:
وَاشْهَدُواعَلي اَنَّ عُثمانَ بنِ سَعيدِ العَمْرِيّ وَكيلي وَاَنَّ اِبْنَهُ مُحَمَّداً وَكيلُ اِبْنيَ مَهْدِيِّكُمْ؛5 
گواه و شاهد باشيد كه عثمان بن سعيد عمري ]= نايب‏اول[ وكيل ‏من ‏و فرزندش محمد بن عثمان ]= نايب دوم[ وكيل فرزند من، مهدي ‏شما است.
حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف)، نايبان پس از عثمان بن سعيد (نايب اوّل) را به وسيله نايب قبل او معين و به مردم معرفي مي‏كرد.6
نيابت و سفارت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) در دوران غيبت صغرا، از پست‏ها و مسؤوليت‏هاي بسيار خطير و با اهميّت شناخته شده است. اين مقام ارجمند، فقط برازندة كسي است كه ويژگي‏ها و ارزش‏هاي خاصي داشته باشد. برخي از اين ويژگي‌ها چنين است:
ـ ايماني استوار و خلل‌‏ناپذير
ـ امانت‌‏داري به مفهوم واقعي آن؛
ـ تقوا‌پيشگي و پرهيزكاري؛ 
ـ رازداري و پوشيده‌داشتن اموري كه بايد نهان بماند؛
ـ دخالت‌ندادن رأي و نظر شخصي خويش در امور مخصوص به آن حضرت؛
ـ اجراي دستور‌هاي امام
و...
روشن است كه «نيابت خاص» آن حضرت، با «نيابت عام» كه مجتهد جامع شرايط دارد، مسؤوليتي بس متفاوت است.
اگرچه در نيابت خاص ويژگي‏هايي در نظر بود، آنچه داراي اهميّت ويژه‏اي بود، رازداري نواب خاص بود.
شيخ طوسي در كتاب الغيبة نوشته است
عده‏اي از ابوسهل نوبختي پرسيدند: «چطور شد امر «نيابت» به ابوالقاسم حسين بن روح واگذار شد؛ ولي به تو واگذار نگرديد؟» او پاسخ داد: «آنان ]= ائمه اطهار(عليهم السلام)‌[ بهتر از هر كس مي‏دانند چه كسي را به اين مقام برگزينند. من آدمي هستم كه با دشمنان، رفت و آمد دارم و با ايشان مناظره مي‌كنم. اگر آنچه ابوالقاسم بن روح درباره امام مي‏داند، مي‏دانستم، شايد در بحث‏هايم با دشمنان و جدال با آنان، مي‏كوشيدم دليل‌هاي بنيادي را بر وجود امام ارائه كنم و در نتيجه محل اقامت او را آشكار سازم؛ اما اگر ابوالقاسم، امام را در زير جامه خود پنهان كرده باشد، و بدنش را با قيچي قطعه‌قطعه كنند تا او را نشان دهد، هرگز چنين نخواهد كرد».7
 

پي نوشت ها:

1. صدر، سيّد محمد باقر، رهبري بر فراز قرون، ص 101.
2. شيخ مفيد, الارشاد، ج 2، ص 340.
3. شيخ طوسی, كتاب الغيبة، ص 159؛ شيخ کلينی, کافی, ج 1، ص 341؛ نعماني، الغيبة، ص 149.
4. شيخ کلينی, کافی, ج 1، ص 329، ح 1؛ شيخ طوسی, كتاب الغيبة، ص 243 و ص 360. 
5. شيخ طوسی, كتاب الغيبة، ص 355.
6. ر.ك: غفارزاده، علی, پژوهشی پيرامون زندگانی نواب خاص امام زمان (عليه السلام)، ص 34. 
7. شيخ طوسی, كتاب الغيبة، ص 391، ح 358.

نويسنده:رضاقنبری
 

منابع: 

درسنامه مهدویت2-ص72تاص76





تعداد بازديد : 10
برچسب ها : ,
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبگاه محفوظ و متعلق به مدیر آن می باشد و کپی برداری از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...